داوود آبیان در گفت‌وگو با ایرنا افزود: بیش از ۹۰ درصد جمعیت روستای مصر در مشاغل مرتبط با گردشگری مشغول به کار هستند که این میزان اشتغال‌زایی بالا، نشان دهنده ظرفیت های بی‌نظیر این منطقه است.

وی با اشاره به تکمیل و ارسال پرونده ثبت جهانی روستای «مصر» به وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی بیان کرد: پرونده این روستا برای ارزیابی نهایی به کارشناسان وزارت میراث فرهنگی ارسال شده تا پس از آن برای بررسی در سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) و یونسکو آماده شود.

آبیان افزود: از میان یک هزار و ۲۳۲ روستای استان اصفهان که از قابلیت‌ها و تنوع محصولات گردشگری فراوانی برخوردارند، روستای مصر به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد کویری، محیط پیرامونی زیبا، جذابیت‌های بصری و دارا بودن زیرساخت‌های مناسب انتخاب و به عنوان یکی از نامزدهای جمهوری اسلامی ایران برای ثبت در فهرست روستاهای جهانی گردشگری معرفی شده است.

معاون گردشگری اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان اصفهان با اشاره به اقدامات صورت‌گرفته طی هفت تا هشت ماه اخیر برای آماده‌سازی پرونده این روستا، اظهار داشت: تمامی موارد لیست بررسی استانداردهای جهانی از جمله وضعیت بوم‌گردی‌ها، مبلمان روستایی، صنایع دستی زنده و پویا و آموزش جوامع محلی برای پذیرش گردشگر پیاده‌سازی شده است.

وی ادامه داد: همچنین با همت اداره‌کل میراث فرهنگی استان، دهیاری، بخشداری و فرمانداری منطقه، همچنین استانداری اصفهان، اقداماتی نظیر راه‌اندازی سایت چند زبانه بین‌المللی و تولید گزارش‌های خبری به زبان‌های خارجی برای معرفی هرچه بهتر این روستا انجام شده است.

آبیان در خصوص روند آتی این پرونده تصریح کرد: وزارت میراث فرهنگی پس از بررسی، این پرونده را به سازمان جهانی گردشگری ارسال می‌کند و پیش‌بینی می‌شود در پاییز سال ۲۰۲۶ میلادی این موضوع مورد بررسی نهایی قرار گیرد.

معاون گردشگری اداره‌کل میراث فرهنگی استان اصفهان خاطرنشان کرد: ایران امسال با هشت روستا به عنوان نامزد در این رقابت حضور دارد و امیدواریم با تحقق تمامی شاخص‌های مورد نظر دبیرخانه سازمان جهانی گردشگری، شاهد ثبت اولین روستای جهانی استان اصفهان باشیم.

به گزارش ایرنا، روستای مصر در فاصله ی ۵۵ کیلومتری شهرستان خور و بیابانک و ۴۲۱ کیلومتری شهر اصفهان واقع شده است.

روستای مصر به «چاه دراز» معروف بوده است چرا که پیش از این برای تامین آب این روستا یکی از اهالی متمول به نام یوسف چاه عمیقی حفر می کند و به همین دلیل به این نام یعنی چاه دراز شهره می شود. بعدها یوسف به مبارکی آبی که روستا را بهره مند کرد و نام یوسف پیامبر، روستاییان را تشویق به نامگذاری روستا به نام «مصر» کرد. به این ترتیب کویر آن نواحی هم نامش را از همین روستا گرفت.